YUANNENGJI از آنجایی که تراشه های LED دارای قدرت کم و ولتاژ کاری پایین هستند, تعداد زیادی اتصالات سری و موازی باید در تولید لامپ ها استفاده شود تا نیازهای برق را برآورده کند. نحوه اتصال این تراشه ها موضوعی است که باید آن را جدی بگیریم. Otherwise, عمر مفید لامپ تا حد زیادی کاهش می یابد, در نتیجه وضعیت شرم آور از “صرفه جویی در انرژی اما نه صرفه جویی در پول”.
به عنوان یک جزء الکترونیکی, ال ای دی یک طرف بسیار ویژه دارد, که غیرخطی است. به زبان ساده, تا زمانی که ولتاژ اعمال شده به LED کمی تغییر کند, باعث تغییر زیادی در جریان تراشه می شود. اگر به درستی مدیریت نشود, این به طور جدی عمر LED را تحت تاثیر قرار می دهد. در اینجا به مزایا و معایب روش های مختلف اتصال تراشه های LED می پردازیم:
1. اتصال سری
اتصال سری معقول ترین روش اتصال برای تراشه های LED است
ویژگی اصلی مدار سری این است که جریان در تمام تراشه های LED برابر است, بنابراین اختلاف توان بین هر تراشه برابر با اختلاف ولتاژ آنها است, و بالاتر از آن نخواهد بود. بنابراین, روش اتصال سری قوی ترین تحمل را برای ناسازگاری تراشه های LED دارد.
تنها عیب مدار سری این است که پس از باز شدن تراشه, کل لامپ یا کل رشته چراغ ها روشن نمی شود, و اتصال کوتاه اساساً هیچ تأثیری ندارد. اما, نسبت مدارهای باز در خرابی تراشه کمتر از اتصال کوتاه است. بنابراین, میزان شکست کلی مدارهای سری بسیار کم است.
اگر می خواهید بی اشتباه باشید, شما می توانید یک رگولاتور ولتاژ 4 ~ 5 ولت را به صورت موازی به هر تراشه وصل کنید تا زمانی که تراشه باز است مسیری را ایجاد کنید., اما هزینه کمی بالاتر خواهد بود. اما, ارزش آن را برای برخی مواقع خاص با نیازهای بالا دارد.
2. اتصال موازی
اتصال موازی یکی از نامشخص ترین روش های اتصال است تراشه های LED, که عواقب ناهماهنگی LED را تشدید می کند و باعث آسیب زودرس لامپ ها می شود. اگر مطمئن نیستید که میتوانید تراشههایی با مقادیر vF بسیار سازگار خریداری کنید, از اتصال موازی استفاده نکنید.
اکنون تراشه های 3.0ⅴ و 3.6ⅴ را به عنوان مثال در نظر بگیرید. میانگین مقدار vF آنها پس از اتصال موازی بیشتر از 3.0, منجر به جریان بیش از حد LED 3.0ⅴ می شود. با افزایش دما, vF بیشتر کاهش می یابد و مصرف برق همچنان افزایش می یابد. چنین چرخه معیوبی عمر تراشه های با ارزش vF پایین را در گروه موازی بسیار کوتاه می کند.
اگر این تراشه ایراد اتصال کوتاه داشته باشد, کل گروه تراشه ها روشن نمی شوند. اگر جریان خروجی منبع تغذیه زیاد باشد, به سرعت این تراشه را در یک اتصال کوتاه می سوزاند, و سپس جریانی را که باید متعلق به آن باشد بین دیگران تقسیم کند, در نتیجه سرعت پیری این گروه از تراشه ها تسریع می شود.
3. اول موازی, سپس اتصال سری
اول موازی, سپس اتصال سری نشان دهنده مزایای اتصال سری است, اما نمی تواند از معایب اتصال موازی جلوگیری کند, بنابراین بهترین روش اتصال نیست. اما, این حالت بیشتر در لامپ های فلورسنت استفاده می شود. مثلا, 18W لامپ های فلورسنت اساسا هستند 4 موازی و 24 سری.
این روش اتصال بر این فرض استوار است که پس از باز شدن یک تراشه, تراشه های دیگر می توانند به روشن شدن ادامه دهند. در سطح, تاثیر کمی دارد, اما میزان آسیب تراشه های باقی مانده را تسریع می کند. البته, اگر چیپس در مقادیر زیاد خریداری شود, می توان تراشه ها را با دقت بیشتری طبقه بندی کرد و از قوام تراشه ها بهتر اطمینان حاصل کرد, که مبنای اتخاذ این روش اتصال نیز می باشد.
4. ابتدا اتصال به سری, سپس اتصال موازی
ابتدا اتصال سریال, سپس اتصال موازی مزایای هر دو روش را جذب می کند و یک روش اتصال LED معقول تر است.
به خصوص برای برخی از مشاغل کوچک در قالب کارگاه های خانگی, اطمینان از قوام چیپس دشوار است, بنابراین سعی کنید از این حالت استفاده کنید تا عمر مفید لامپ ها را به حداکثر برسانید. ابتدا کورکورانه به اصطلاح اتصال موازی را تقلید کنید, سپس حالت اتصال سری کارخانه های بزرگ کار نخواهد کرد.
در بالا به طور خلاصه مزایا و معایب انواع مختلف تراشه های LED و حالت های اتصال موازی معرفی می شود.. در تجربه شخصی من, هنگام طراحی صفحات پایه آلومینیومی برای لامپ ها, اتصال سری باید در اولویت باشد, به دنبال آن ابتدا اتصال سری و سپس اتصال موازی, و حتی الامکان از اتصال موازی و سپس اتصال سری پرهیز شود. در مورد حالت ولتاژ پایین همه اتصالات موازی, اگر شرایط اجازه دهد, بهتر است از یک ماژول تقویت کننده DC-DC برای تغییر به اتصال سری استفاده کنید.