YUANNENGJI Zonnepanelen, ook wel fotovoltaïsche panelen genoemd, zijn samengesteld uit verschillende zonnecelmodules. Er zijn veel soorten fotovoltaïsche panelen, de meest voorkomende en meest gebruikte zijn: monokristallijne siliciumpanelen.
De prestatieparameters van monokristallijne siliciumzonnecellen zijn relatief stabiel, en ze hebben de hoogste foto-elektrische conversie-efficiëntie van alle soorten panelen. Het monokristallijne silicium in de panelen is doorgaans ingekapseld met gehard glas en waterdichte hars, waardoor het een lange levensduur heeft en geschikt is voor gebruik in zuidelijke gebieden met meer regenachtige dagen en relatief weinig zonlicht.
Het productieproces van amorfe siliciumpanelen is eenvoudig, het verbruik van siliciummaterialen is zeer klein, en het kan ook elektriciteit opwekken onder zwakke lichtomstandigheden, die geschikt is voor gebruik in gebieden met onvoldoende zonlicht buitenshuis. Op het platteland, straatverlichting op zonne-energie hebben een lange levensduur, en kan in de toekomst ook veel problemen verminderen, zonder onderhoud. Zonnepanelen zijn de belangrijkste componenten van straatverlichting op zonne-energie. Gedurende de dag, zonnepanelen absorberen zonlicht, zonne-energie omzetten in elektrische energie, en sla het op in energieopslagapparaten. 's Nachts, de elektrische energie in het energieopslagapparaat wordt automatisch omgezet in lichtenergie.
De levensduur van fotovoltaïsche modules wordt bepaald door de efficiëntie van hun energieopwekking, terwijl de mate van PN-junctiebinding en de zuiverheid van siliciumwafels de intensiteit bepalen van de stroomopwekking door zonnepanelen onder hetzelfde licht. Naarmate de tijd verstrijkt, de PN-overgang zal blijven breken, dus de efficiëntie zal blijven afnemen. De conversie-efficiëntie is hoger 90% na 16 jaren, en het zal dalen tot ongeveer 85% na 25 jaren, dus de levensduur van de fotovoltaïsche module is in principe meer dan 20 jaren.
Het hotspot-effect verwijst naar het feit dat dit in een normaal werkende batterijmodule voorkomt, op een bepaald moment, een enkele cel wordt geblokkeerd door een klein voorwerp, resulterend in een afname van de stroom die deze enkele cel kan genereren. De enkele cel in de batterijmodule kan worden beschouwd als een P-N-overgangsstructuur, vergelijkbaar met een diodestructuur. Wanneer de stroom die de geblokkeerde enkele cel kan genereren kleiner is dan de stroom van het circuit, deze enkele cel heeft een negatieve spanning en wordt een belasting.
Het hotspot-effect hangt ook nauw samen met het productieproces van batterijcomponenten. Vanwege defecten in het productieniveau, de interne weerstand van de enkele batterij is vaak ongelijkmatig. Batterijcellen met een ongelijkmatige interne weerstand zijn gevoelig voor hotspot-verschijnselen. Het hotspot-effect is zeer schadelijk voor batterijcellen. Op zijn minst, de batterijkern zal worden verbrand, en in het ergste geval, het gehele batterijonderdeel zal worden verbrand.